Kobiety nie są homogeniczną/jednorodną grupą. Ludzka tożsamość, doświadczenia i codzienne życie są wielowymiarowe i złożone. Poza płcią, istotnymi wymiarami, które wpływają na sytuację społeczno-prawną ludzi są wiek, zdrowie i stopień sprawności, pochodzenie etniczne i narodowe, kolor skóry/“rasa”, orientacja seksualna i tożsamość płciowa, klasa społeczna, wyznanie lub bezwyznaniowość, obywatelstwo lub status migracyjny lub uchodźczy i wiele innych.

Zatem przemoc i dyskryminacja ze względu na płeć istnieją w powiązaniu z wielorakimi i przecinającymi się systemami seksizmu, rasizmu, klasizmu, heteronormatywności,  cisnormatywności; homo-, bi- i transfobii; dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność (ableism) i wiek (ageizm); oraz odpowiadającymi im systemami władzy i przywilejów. Nie są one oddzielne, lecz współzależne; nierówności społeczne wynikają nie z pojedynczych, odrębnych czynników, ale z przecięcia się różnych pozycji społecznych, relacji władzy i doświadczeń. Nazywamy to perspektywą intersekcjonalną.

Dane dotyczące skali przemocy wobec kobiet pokazują, że prawdopodobieństwo doświadczenia przemocy (lub określonych form przemocy) jest wyższe w przypadku niektórych grup kobiet, ale nie wynika to z tego, że niektóre kobiety są z natury „bardziej podatne”. Wyjaśniają to powiązania między społecznymi, politycznymi i ekonomicznymi procesami nierówności płci a innymi formami nierówności systemowych i strukturalnych.

Każdy czynnik, który oprócz upłciowionych czynników prowadzących do przemocy ogranicza dostęp kobiet do zasobów, niezależności lub władzy społecznej i ekonomicznej, lub obniża ich postrzeganą wartość lub status społeczny, zwiększa prawdopodobieństwo przemocy wobec kobiet z danej grupy.

Dotyczy to w szczególności:

• kobiet w wieku pozareprodukcyjnym (dziewczynek i kobiet starszych, które doświadczają ageizmu),
• kobiet z niepełnosprawnościami (doświadczających ableizmu), 
• kobiet z doświadczeniem uchodźctwa lub migracji (doświadczających rasizmu), 
• kobiet nieheteroseksualnych, 
• osób trans, 
• kobiet należących do dyskryminowanych mniejszości.

Systemy dyskryminacji krzyżują się i wzmacniają wzajemnie. Wiele kobiet jest w sytuacji, w której są narażone na przemoc i dyskryminację z powodu więcej niż jednego, dwóch, czy trzech systemów opresji. Ta perspektywa oznacza, że jedna osoba może znajdować się w pozycji władzy i ucisku jednocześnie, albo doświadczać władzy i przywilejów w niektórych kontekstach, a ucisku w innych.

Skuteczne podejście do zapobiegania przemocy wobec kobiet i innej ze względu na płeć musi uwzględniać zarówno jej czynniki związane z płcią, jak i wielorakie, przenikające się systemy ucisku i dyskryminacji, władzy i przywilejów, które kształtują kontekst społeczny, w którym dochodzi do tej przemocy.

To obowiązek Państw wynikający także ze zobowiązań prawnych.